~✿~ εїз ѕємαятιzм εїз ~✿~: Biraz Romantizm Zamanı

Seni seviyorum demeyi özlemek

Wed, 06 Jun 2007 17:04:55 GMT


	Bilirsiniz bu özlemi, sevdigini özlemekten daha çok can yakar 'seni seviyorum' demeyi özlemek... Akliniza geldikçe bu sözcükler, dilinizin ucuna takilir ve sonu huzursuz bir sessizliktir... Bu sessizlikler eksik bir sevgiyle birikir içinizde. Tüketilmis bir sevda vardir ellerinizde. Birisi veya birileri tüketmistir sevdanizi. Ve siz hep ayni sorulari soruyorsunuzdur kendinize 'sevdalar tükenir mi?' 'ask eksilir mi?' Bilmezsiniz eksilen ask degildir, sizsinizdir gidenin ardindan. Sevdiginizi söyleyemedikçe eksilirsiniz. Sevdiginizin yokluguna, seni seviyorum diyememenin acisina uyanirsiniz her gün... Giden gitmistir ama hesabi verilmemistir sevdanin. Birileri sevdanizi tüketmistir, sevdanizda sizi... Sanki sevdiginize bir kez daha seni seviyorum diyebilseniz geri dönecektir, 'bak sevdan ellerimde, onu hiç birakmadim' diyecektir sevdiginiz... yalnizliginizin avuntusudur bu... Ama bir kez daha 'seni seviyorum' diyemezsiniz. Sevdaniz artik sessizliginizdir. Sessizliginizde eksilirsiniz ve sorulariniza bir yenisi eklenir; 'sevda, eksiltir mi insanlari?' Gidenin bir gün geri dönmesinden, tekrar size 'seni seviyorum' demesinden korkarsiniz. Öyle çok acimistir ki içiniz, sessizliginiz üzerinize öyle sinmistir ki sevdiginizin dönmesini isteseniz de, korkarsiniz. Çünkü siz artik siz degilsinizdir. Içinde 'seni seviyorum' lar biriktirmis, bedenindeki dokunuslari göz yaslariyla yikamaya çalismis, yaralari kanamasin diye birilerine sarilamayan birisinizdir artik... Basit iki sözcüktür 'seni seviyorum' Ama bu sözcükleri söyleyemedikçe kendinizden uzaklasmisinizdir... Sevdalarin tükenecegini, asklarin eksilecegini kabullenmissinizdir... Sözcükler anlamini yitirdiginde, yasaminda anlamini yitirdigini sonradan fark edersiniz ve sevdiginizin giderken hayatiniza anlam katan tüm sözcükleri de götürdügünü 'seni seviyorum' demeyi özlemeye basladiginizda anlarsiniz....
		.

ezbere bildiğim ilk ve tek şiir

Sun, 03 Jun 2007 10:34:14 GMT

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel lâflı İstanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lâfların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik ...

Cemal SÜREYYA

demeyeceksin

Thu, 31 May 2007 10:24:43 GMT

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin o'nu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya, yada pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de
hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...

Can Yücel

bugunlerde herkes gitmek istiyor.

Wed, 30 May 2007 16:50:35 GMT

bugunlerde herkes gitmek istiyor.
kucuk bir sahil kasabasina, bir baska ulkeye,daglara, uzaklara...
hayatindan memnun olan yok. kiminle konussam ayni sey...
her seyi, herkesi birakip gitme istegi.
oyle "yanina almak istedigi uc sey" falan yok.
bir kendisi.
bu yeter zaten.
her seyi, herkesi goturdun demektir.
keske kendini birakip gidebilse insan.
ama olmuyor.
hadi kendimize raziyiz diyelim, öteki de olmuyor, ani her seyi
yuzustu birakmak goze alinamiyor.
böyle gidiyor iste.
bir yanimiz "kalk gidelim",
obur yanimiz "otur" diyor.
"otur" diyen kazaniyor.
o yan kalabalik zira.
is, guc, sorumluluk, coluk cocuk, aile, guvende olma duygusu..
en kotusu aliskanlik.
aliskanligin verdigi rahatlik, monotonlugun dogurdugu bikkinligi
yeniyor.
kaliyoruz.
kus olup ucmak isterken agaç olup kok saliyoruz.
evlenmeler...
bir cocuk daha dogurmalar...
borclara girmeler...
bir kopek bile bizi ucmaktan alikoyabiliyor.

misal, ben...
kapidaki rex'i birakip gidemiyorum. degil bu sehirden gitmek,
iki sokak oteye tasinamiyorum. alip gotursem gelmez ki...
butun sokagin köpegi oldugunun farkinda.
herkes onu, o herkesi seviyor.
hangi birimizle gitsin?
"sirtinda yumurta kufesi olmak" diye bir deyim vardir;
evet, sirtimizda yumurta kufesi var hepimizin.

kendi imalatimiz kufeler.
ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada. olum var zira.
olume inat tutunmak lazim. inadina kök salmak lazim.
bari ufak kacislar yapabilsek.
var tabii yapanlar. ama az.
sadece kaymak tabakasi.
hepimiz kacabilsek ...
butce, zaman, keyif ...
denk olsa. gun icinde mesela...
kucucuk gitmeler yapabilsek.
ne mumkun.
sabah 09.00, aksam 18.00.
sonra baska mecburiyetler.
sikisip kaldik.
sirf yeme, içme, barinmanin bedeli bu kadar agir olmamali.
hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
bir omur karsiligi bir omur yani.
ne sacma.
bahar midir bizi bu hale getiren?
galiba.
ben her bahar asik olmam ama her bahar gitmek isterim.
gittigim olmadi hic.

ama olsun ... istemek de guzel.

Can
Yücel den

tuba dan ikinci alıntı

Wed, 01 Mar 2006 11:41:09 GMT


	Yaklaşma!! Uzaklaş; Yoksa sana dokunurum, Yoksa yasak tanımam, Günahkâr olurum, Günahım olursun, Kaç, görme, Görürsen hatırlama, Hatırlarsan ağlama. Gelme. Yoksa sana dokunurum, Dudaklarına konarım Gözlerini esir alırım Kölem olursun, Gecelerce kölen olurum, Didik didik ederim hayatını, Benden başkasına yaşatmam seni, Tarihini vururum, Anılarını asarım, Yüreğine saplarım kendimi Bedeninde yatıya kalırım Teninde beklerim geleceğimi Yaklaşma; Seni alırım, Senin olurum, Özgürlüğüm yoldaş olur yanına, Sensiz düşüncelerim toprak olur, Taparım sana, Yatağına tapınak derim, Yüzünde güneşler beklerim, Gitmezsen sana dokunurum Sahiplenirim seni, Sana aşkı yaşatırım, Daha küçük aşklara katlanamazsın, Benimle ölürsün...
		.

snow and song

Sun, 29 Jan 2006 22:02:15 GMT

.
			My Dying Bride - For My Fallen Angel Like a thief in the night, the wind blows so light. It wars with my tears, that won't dry for many years: as i draw up my breath, and silver fills my eyes. i kiss her still, for she will never rise. on my weak body, lays her dying hand. through those meadows of heaven, where we ran. like a thief in the night, the wind blows so light. it wars with my tears, that won't dry for many years. "loves golden arrow at her should have fled, and not deaths ebon dart to strike her dead."

Gül renginde gün doğarken

Wed, 25 Jan 2006 13:39:06 GMT


	BELKİ KUŞLAR GEÇER ÜSTÜMÜZDEN... GÜL RENGİNDE GÜN DOĞARKEN BOĞAZDAN GEMİLER USULCA GEÇERKEN GEL ÇIKALIM BU ŞEHİRDEN AĞAÇLAR, GÖKYÜZÜ VE TOPRAK UYURKENN DOLAŞALIM KUMSALLARDA ÇILGIN KALABALIK ARTIK UZAKLARDA YORULURSAN YASLAN BANA SARILIP UYUYALIM GÜN BATIMINDAA BELKİ ÜSTÜMÜZDEN BİR KUŞ GEÇER KANADINDAN BİR TÜY DÜŞER İNER DÖNE DÖNE GÖKYÜZÜNDEN HİÇBİR YÜZ GÜZEL DEĞİL SENİN YÜZÜNDEN HAYDİ KALK GİDELİM BU ŞEHİRDENN GÜN DOĞARKEN YADA GÜNEŞ BATARKEN BELKİ KUŞLAR GEÇER ÜSTÜMÜZDEN KANATLARI SENİN ELLERİNDEN... ELLERİNDENN

Seni seviyorum demeyi özlemek

Wed, 04 Jan 2006 15:31:09 GMT

Seni Seviyorum demeyi özlemek.

Bilirsiniz bu özlemi, sevdigini özlemekten daha çok can yakar 'seni seviyorum' demeyi özlemek...

Akliniza geldikçe bu sözcükler, dilinizin ucuna takilir ve sonu huzursuz bir sessizliktir... Bu sessizlikler eksik bir sevgiyle birikir içinizde. Tüketilmis bir sevda vardir ellerinizde. Birisi veya birileri tüketmistir sevdanizi. Ve siz hep ayni sorulari soruyorsunuzdur kendinize 'sevdalar tükenir mi?' 'ask eksilir mi?' Bilmezsiniz eksilen ask degildir, sizsinizdir gidenin ardindan. Sevdiginizi söyleyemedikçe eksilirsiniz. Sevdiginizin yokluguna, seni seviyorum diyememenin acisina uyanirsiniz her gün...

Giden gitmistir ama hesabi verilmemistir sevdanin. Birileri sevdanizi tüketmistir, sevdanizda sizi... Sanki sevdiginize bir kez daha seni seviyorum diyebilseniz geri dönecektir, 'bak sevdan ellerimde, onu hiç birakmadim' diyecektir sevdiginiz... yalnizliginizin avuntusudur bu... Ama bir kez daha 'seni seviyorum' diyemezsiniz. Sevdaniz artik sessizliginizdir. Sessizliginizde eksilirsiniz ve sorulariniza bir yenisi eklenir; 'sevda, eksiltir mi insanlari?'

Gidenin bir gün geri dönmesinden, tekrar size 'seni seviyorum' demesinden korkarsiniz. Öyle çok acimistir ki içiniz, sessizliginiz üzerinize öyle sinmistir ki sevdiginizin dönmesini isteseniz de, korkarsiniz. Çünkü siz artik siz degilsinizdir. Içinde 'seni seviyorum' lar biriktirmis, bedenindeki dokunuslari göz yaslariyla yikamaya çalismis, yaralari kanamasin diye birilerine sarilamayan birisinizdir artik...

Basit iki sözcüktür 'seni seviyorum' Ama bu sözcükleri söyleyemedikçe kendinizden uzaklasmisinizdir... Sevdalarin tükenecegini, asklarin eksilecegini kabullenmissinizdir... Sözcükler anlamini yitirdiginde, yasaminda anlamini yitirdigini sonradan fark edersiniz ve sevdiginizin giderken hayatiniza anlam katan tüm sözcükleri de götürdügünü 'seni seviyorum' demeyi özlemeye basladiginizda anlarsiniz....

not: bu yaziyi oscar adaylarini incelerken jidame nin spaceinde gördüm. beni çok etkiledi. o yüzden ben de kendi spaceimde yer vermek istedim.

Semartizm

<< YORUMSUZ >>

Sat, 26 Nov 2005 15:39:24 GMT

.
	Tatlım, Geçtiğimiz haftalar boyunca aşkımı ve hayranlığımı dile getirecek bir mektup yazmaya çalışıyordum. Sevgililer Gününde bana söylediğin sözcükleri hatırlıyorum ve düşünüyorum da bunu yoluna koymalıyım, bunu doğru yapmalıyım çünkü daha önce kimseyle ne bu kadar çok ne de bu kadar derin paylaşım yaşadım. bu beni korkutuyor ama seni kaybetmek istemiyorum. Kendime güvenimi kaybettim ve bundan çıkış yolunun seni ve isteklerini kısıtlamaya çalışmaktansa cesaret saygı ve dürüstlük olduğunu tüm kalbimle biliyorum. seni kontrol edemem ve bunu istemiyorum da. Aksilik çıkarabilirim diye rüyalarını ve fikirlerini benden saklamanı istemiyorum. Uyguladığım çifte standart beni hayretler içinde bırakıyor. senin aşkın ve arkadaşın olmak ama ilişkilerinle ilgili fazla duygusallaşmamak istiyorum. Lütfen sabırlı ol. Yabancı sularda ilerliyorum. seni çok özlüyorum. Senin yanında değilken, yatakta uzanıp pembe pijamalarının içinde seni düşünüyorum ve kendimi sana yakın hissediyorum. Dudaklarını, vücudunu, kollarını, ellerini, bacaklarını, ayaklarını, gözlerini özledim. En çok da kalbini özledim. 10 adam 1 kadın dan alıntıdır!

NEDEN GÜZEL SÖZLER, ARKAMIZI DÖNDÜĞÜMÜZDE SÖYLENİR?

Semartizm

ADSIZ

Fri, 18 Nov 2005 18:56:32 GMT

all tables (TABLOLAR)

all gifs& pictures (sizler için birçok resim)

LOGOLAR (tüm logolar ve kardeşler)

ADSIZ

Bazen kafan karışır ;

bilemezsin ne olduğunu ,

neden olduğunu.

Kelimeler aklından uçuverir.

Bulamazsın adını ,

belki de yoktur.

Ama sen ,

sen hissedersin bişeylerin olduğunu....

Zordur ;

hissettiğin bir duyguya ad koyamamak.

Zamana bırakırsın

bulurum diye adını.

Hoş zaman dediğinde geçmez ya

geçen ömürdür aslında.

Adı yok .

İlk kez yaşıyorsun .

Bilemezsinde ne yapacağını.

Karıştırırsın , bocalarsın

Tek yol kalır çıkış için

hissettiğini , hissettiğinle paylaşırsın .

O da paylaşabiliyorsa seninle.

Bırak

adı da olmayıversin.

Kimse bilemez de

anlayamaz da adı olsada

hissedemediği için.

HAKLISIN!

Semartizm

ben de öğrendim

Sun, 06 Nov 2005 18:42:44 GMT

Öğrendim

Birşey öğrettin bana.

    Sevgi

       dostluk

           arkadaşlık değildi bu.

Çok farklıydı

       Duran dünya

           doğmayan güneş

                atmayan kalp

                     sevmeyen yürek

                                gibi birşey.........

Sensizken ; senle olmak ,

Senle ; sensiz olmaktan iyiydi.

Öğrendim bunu.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

HERKES

Birini görürsün

Seversin , aşık olursun.

Herşeyden ,

herkesten vazgeçersin onun için

kendinden bile.

İşte o gün biter herşey.

Sende herkes olursun onun için.

teşekkürler knec31 şu anki hislerim en güzel senin dizelerinle anlatılabilirdi çünkü.

•Geç Gelen Söz•

Fri, 23 Sep 2005 13:54:11 GMT


	εїз..GEÇ KALAN SÖZ..εїз Günlerden bir gün, evrenin bir noktasında, küçük bir tırtıl gözlerini hayata açmış. Doğal içgüdüleri ile hemen beslenmeye başlamış. Ne bulursa yemiş. Bir süre sonra, yeterince büyüdüğünde, kendine güvenli bir yer bulup, bir koza örmeye başlamış. Bu kozanın içinde geçirdiği uzunca bir sürenin sonunda da, rengarenk kanatlı bir kelebek olup çıkmış. Minik kelebek, uçabiliyor olmanın da verdiği mutlulukla uçmaya başlamış. Dağlar tepeler aşmış, ormanın her yerini dolaşmış. Derken bir vadiye gelmiş. Rengarenk çiçeklerin bulunduğu bir vadiye. Etrafına şaşkın şaşkın bakarken, vadinin öbür ucunda bir papatya görmüş. Bir anda afallamış. Ne düşüneceğini, ne yapacağını bilememiş. İçinden "Ne muhteşem bir çiçek" diye geçirmiş. Ve vakit kaybetmeden yüzlerce renkli, hoş kokulu çiçeğin üzerinden geçip doğruca onun yanında almış soluğu. "Merhaba" demiş papatyaya, "sizi uzaktan gördüm ve yanınıza gelmek istedim."papatya şöyle bir bakmış konuğuna ve "Merhaba" demiş, "bende yalnızlıktan sıkılmıştım zaten.". Ve konuşmaya başlamışlar. Kelebek ona hayat hikayesini, nerede dünyaya geldiğini, geçtiği ormanı, tepeleri anlatmış. Papatyada ona kendinden bahsetmiş. Birbirlerinden gerçekten hoşlanmışlar. Kelebek bütün zamanını papatyayla geçirmiş. Gece olunca beraber yıldızları ve ateş böceklerinin danslarını seyretmişler. Gündüz olunca kelebek, kanatlarıyla papatyayı güneşin yakıcı ışınlarından korumuş. Minik kelebek papatyayı çok sevmiş. O kadar çok sevmiş ki, bir türlü onun yanından ayrılamamış. Papatyanın da onu sevip sevmediğini merak ediyormuş. Ama cesaret edipte bunu papatyaya söyleyememiş bir türlü. Onu kırmaktan, incitmekten, bu yüzden kaybetmekten korkmuş. Papatyada kelebeği çok sevmiş ama o da bir türlü söyleyememiş sevgisini. Duygularının karşılığının olmayacağından, bu yüzden kelebeği kaybedeceğinden korkmuş. Böylece iki sevgili yan yana, ama sevgilerini paylaşmadan sürekli sohbet etmişler. Böylece saatler saatleri kovalamış. Günler geçip de, kelebek artık zamanı kalmadığını, gücünün tükendiğini anlayınca, papatyaya dönmüş ve "Üzgünüm, ama senden ayrılmam gerekecek" demiş. Papatya buna bir anlam vermemiş. "Neden" demiş. "Yoksa benim yanımda mutsuz musun?". "Hayır" demiş kelebek. "Bilakis, sen benim hayatıma anlam kattın. Fakat biz kelebeklerin ömrü sadece üç gündür. Ve ben de ömrümü tamamladım. Artık kelebeklerin hiç ölmediği bir yere gitmeliyim." Papatya bu duruma çok üzülmüş. Ama yapacak bir şey yokmuş zaten. Kelebek artık hiç gücünün kalmadığını, daha fazla tutunamayacağını fark ettiğinde, son bir gayretle papatyaya "Sevi seviyorum" diyebilmiş ancak. Papatya donakalmış. Sadece "Bende..." diyebilmiş kelebeğin arkasından. Ardından da gözyaşlarına boğulmuş. İçinden "Keşke onunda beni sevdiğini bilseydim. Keşke onu sevdiğimi söyleyebilseydim." diye geçirmiş. Papatya, sevdiğinin onu sevdiğini bilmeden geçirdiği günlerin acısına dayanamamış. Bir süre sonra yaprakları önce solmuş, sonra da dökülmeye başlamış. Her düşen yaprakta papatya, içinden "seviyormuş" diye geçirmiş. İşte o günden beri, bunu bilen aşıklar, sevgililerine soramadıklarını hep papatyalara sormuş; seviyor mu? Sevmiyor mu diye..

bunu ben yazmadım. bir yerlerden aldım ama hatırlamıyorum. çok oldu çünkü. yazandan özür dileyerek buraya yazıyorum. bilen varsa lütfen bana iletsin.

•Aşk böyle mi?

Fri, 23 Sep 2005 12:48:25 GMT


	Eski zamanlarda civarın kralının kızı ile bir balıkçı birbirlerine aşık olmuş. Ancak, kral kızı balıkçıya varamaz... Hal böyle olunca, kız ile delikanlı gizli gizli buluşuyorlar tabii...Kral baba bunu zaman içerisinde öğreniyor ve bir gece takip ettiriyor kızını... Diyorlar ki; balıkçı denizden geliyor, kız kumsalda onu bekliyor, bulunduğu yeri ışıkla işaret ediyor delikanlıya... Ve kral kızı ile delikanlı, gün ağarana kadar aşk oyunları yapıyorlar birbirlerine... Kral bir gece askerlerine kızını yakalamalarını ve kumsalda ışıkla balıkçıya işaret göndermelerini buyuruyor.Delikanlı ışığı görünce atlıyor kayığına ve kürek çekiyor bir manga askerin üzerine doğru...Kız askerlerin elinden kurtuluyor ve koşmaya başlıyor sevdiğini kurtarabilmek için ama koyun taaa öbür ucuna yetişmesi imkansız...Ama sevda bu; kural falan dinlemez, atıyor kendini sulara... İste o anda bir mucize gerçekleşiyor!Kızın adim attığı her yer kumsala dönüşürken pesinden koşan askerler bastıkça denize gömülüyor onca ağırlıkla...Kız kayığa kadar koşabiliyor...Ancak bir okçu tam o anda delikanlıyı hedefleyip salıyor okunu...Heyhat! Kız ile delikanlı birbirlerine sarılmışlardır bile ve ok gelip kızla buluşuyor...Derler ki; o kumlar, kızın kani denize karısınca kırmızıya boyanmış...Delikanlı ise aldığı gibi gidiyor kızı, sonrasını ne gören var ne duyan!...(Marmaris'e karayolu ile 1.5 saat uzaklıkta...)

anonim bir hikaye

Talking about ÖYLESİNE BİR YAZI

Wed, 21 Sep 2005 21:27:44 GMT

Quote

ÖYLESİNE BİR YAZI

Sevdinmi tam seveceksin;

ölesiye filan değil

bilirmisinki ölümü.?

Bildiğini yapacaksın

Yaşayacaksın.

Sevecek kadar yaşayıp

yaşayacak kadar seveceksin.

Ne eksik

ne fazla.

ATEŞ ve SU

Thu, 08 Sep 2005 21:12:18 GMT

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında sevdalanmış onun deli dalgalarına.
Hırçın hırçın kayalara vuruşuna, yüreğindeki duruluğa
Demiş ki suya: Gel sevdalım ol,
Hayatıma anlam veren mucizem ol...

Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa al demiş;
Yüreğim sana armağan...
Sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca, kopmamacasına...

Zamanla su, buhar olmaya, ateş, kül olmaya başlamış.
Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı...
Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de yüreğindeki kederi de
alıp gitmiş uzak diyarlara su...

Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları...
Aramış suyu diyarlar boyu,
günler boyu, geceler boyu
Bir gün gelmiş, suya varmış yolu
Bakmış o duru gözlerine suyun,
biraz kırgın, biraz hırçın.
Ve o an anlamış;
aşkın bazen gitmek olduğunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadığını....
Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.
İşte o zamandan beridir ki:
Ateş sudan,
su ateşten kaçar olmuş..

Ateşin yüreğini sadece su,
Suyun yüreğini
Sadece ateş alır olmuş...

Staples.com Coupon Code

aldatma üzerine bir sohbetten alıntı

Sat, 20 Aug 2005 10:29:51 GMT

insanlar sevdiklerini neden aldatır?

bu sorunun cevabını bilemedim ve de bulamadım

ama aldattıktan sonra neler hisseder?

işte bu soruya bir yanıt geçenlerde bir arkadasımdan geldi ve ben çok beğendim.

bana şöyle cevap verdi.

"sana anlatayım,

ilk günah her zaman acı verir,
ama etkisi zamanla azalır
aynı günahı ikinci kez işlemeye tekrar güç topladığında
artık o sana günahmış gibi gelmez
işte insan ruhu böyle erozyona uğruyor
masumiyetini kaybettikçe o yitirdiğin şey
sana önemsiz gibi geliyor ama
seni sen yapan aslında o yitirdiğin şeydi
ölüyorsun azar azar ve sen bunu fark etmiyorsun bile
sonuç eğer böyle bir şey yaparsan
bil ki 3 gün sonra için hiç acımayacak ama
3 gün sonraki kişi aslında 3 gün önceki kişi değil
ve sen bunu bilemeyeceksin"